Master Tung akupunkturu, klasik Çin tıbbı geleneğinden ayrı bir aile okulu olarak gelişen ve modern klinikte hızlı kas-iskelet ağrı yanıtıyla tanınan bir akupunktur sistemidir. Yöntem Tayvan'da Tung Ching-Chang tarafından dünyaya tanıtılmıştır; ancak sistemin temelleri çok daha eskilere, Tung ailesinin yüzyıllar boyu kuşaktan kuşağa aktardığı gizli noktalara dayanır. Bu noktalar uzun süre aile dışına çıkmamış, ancak Tung'un 1962 sonrası askeri bir hastanede yüz binlerce hastayı tedavi etmesi ve 1973'te kitabını yayımlamasıyla dünya akupunktur sahnesine girmiştir. Bugün sistem özellikle akut ve subakut kas-iskelet ağrılarında, sportif yaralanmalarda ve gerilim tablolarında dramatik kısa süreli yanıtlarıyla bilinir. Bu sayfa Master Tung sisteminin tarihsel kökenlerini, klasik akupunkturdan nasıl ayrıldığını, üç temel klinik prensibini, anahtar noktalarını ve kanıt sınırlarını sağlık profesyonelleri ile eğitimli okuyucuya akıcı bir dille sunar.
Bir akupunktur sisteminin kökenini bilmek, neden farklı düşündüğünü ve neden farklı sonuçlar verdiğini anlamayı kolaylaştırır.
Tung Ching-Chang 1916 yılında Çin'in Şandong eyaletinde doğmuştur. Tung ailesi yüzyıllar boyu kendi kendine sürdürülen bir tıp geleneğine sahipti; bu gelenekte akupunktur noktaları aile dışına çıkmaz, ustadan çırağa, babadan oğula sözlü ve uygulamalı aktarılırdı. Tung erken yaşta bu geleneği öğrenmeye başlamış, gençliğinde ailesinin tıbbi birikimini iyice özümsemiştir. 1949'da Çin İç Savaşı sonrasında Tayvan'a göç etmiş, burada askeri hastanede çalışmaya başlamıştır.
Tayvan'daki bu yıllarda Tung'un kliniği dikkat çekici bir hızla büyümüştür; raporlara göre günde yüzlerce hasta görmüş ve 40 yıllık kariyeri boyunca yarım milyondan fazla seans yapmıştır. Sıradışı olan tek şey hasta sayısı değildi; sonuçlar da klasik akupunkturda alışılan ölçütlerin üstündeydi. Özellikle akut ve kronik kas-iskelet ağrılarında, sportif yaralanmalarda ve sinir tutulumlarında saniyeler ya da dakikalar içinde gözlenen hareket açıklığı artışı, kasları sarmış gerilimin çözülmesi, ağrının belirgin azalması kliniği farklı kılıyordu. Tung'un kullandığı noktalar standart 361 nokta sisteminden ayrılıyordu; çoğu klasik literatürde geçmiyor, aile içinde geliştirilmiş ve kuşaktan kuşağa aktarılmıştı.
1973 yılında Tung, aile içinde tutulan bu noktaları ve uygulama prensiplerini kamuoyuyla paylaşmaya karar verdi ve kitabı Tung'un Olağanüstü Noktaları (Tung's Extraordinary Points) adıyla yayımlandı. Bu karar sıradan değildi; aile geleneğinde bilginin dışarı çıkarılması büyük bir adımdı. Tung'un gerekçesi şuydu: bu bilgi yalnız ailesinde kalırsa kaybolacaktı; oysa yayımlanırsa daha çok hastaya faydası olabilirdi. Tung 1975'te vefat etti, ancak kitabı sayesinde sistem dünyanın dört bir yanına yayılmıştır. Bugün Master Tung sistemi başta ABD, Avustralya ve Avrupa olmak üzere geniş bir klinik akupunktur topluluğunun çekirdek araçlarından biri durumundadır.
Sistem öğrencileri arasında en bilineni Dr. Miriam Lee'dir; Tung'un ilk öğrencilerinden biri olarak sistemi Kaliforniya'ya taşımış ve burada öğretmenlik yapmıştır. Modern dönemde Susan Johnson, Robert Chu, James Maher, Wei-Chieh Young gibi öğretmenler sistemi tekrar tekrar öğretmiş, kliniğe kazandırmış ve farklı çerçevelerden açıklamıştır. Sistemin canlılığı bu öğreticilerin sürekli klinik gözlem üzerinden kuvvetlendirmesinden gelmektedir.
İki sistem aynı tipte ince iğne kullansa da kavramsal çerçeveleri, nokta seçimi mantıkları ve klinik akışları belirgin biçimde farklıdır. Bu farkı net görmek sistemin gücünü ve sınırını anlamayı sağlar.
Klasik akupunktur sistemi 361 nokta üzerine kuruludur; bu noktalar 12 ana meridyen ve 8 ekstra meridyen üzerinde yer alır. Tanı süreci nabız okuma, dil değerlendirmesi ve sendrom sınıflandırması üzerinden ilerler. Bir hastanın "Karaciğer Qi durgunluğu" ya da "Dalak Qi eksikliği" tanısı aldığı klasik yaklaşımda, tedavi bütünüyle bu sendrom çerçevesinde planlanır.
Master Tung sistemi ise 740 dolayında nokta tanımlar ve bu noktaların çoğu klasik 361 nokta listesinde yer almaz. Sistemin nokta haritası klasik meridyen mantığını taşır ama farklı bir yerleşim ve adlandırma kullanır; Tung kendine özgü bir çerçeve kurar. Tanı süreci de bambaşkadır: nabız okuma ve sendrom sınıflandırması merkezde değildir. Bunun yerine üç ana bilgi kaynağı kullanılır: ağrının yeri ve hareketle ilişkisi, klinik gözlem (cilt rengi, damar görünümü, vücut tipolojisi gibi), ve hastanın seans sırasında gösterdiği gerçek zamanlı yanıt.
Tung sistemi klasik akupunkturdan en görünür biçimde iğne sayısıyla ayrılır. Klasik bir seans 15-25 iğneyle ilerlerken, Master Tung seansı tipik olarak 4-8 iğne kullanır. Bu sayıyı korumak hem hastayı rahatlatmak, hem de iğne seçiminin sorumluluğunu uygulayıcıya yüklemek için bilinçli bir tasarımdır. Az iğne demek doğru iğne demektir; hatalı bir seçim klasik akupunkturda diğer iğneler arasında erir, Tung sisteminde ise belirgin biçimde hissedilir. Bu nedenle sistem öğrenenler için hem cesur hem de talepkar bir yaklaşımdır.
Master Tung sisteminin en belirgin özelliği ağrılı bölgeye iğne koymamasıdır. Bel ağrısı olan bir hastada bel noktalarına değil, ele veya alt bacağa iğne konur. Omuz ağrısında omuza değil karşı taraf bacağa; baş ağrısında başa değil ele iğne yerleştirilir. Bu yaklaşım distal iğneleme adıyla bilinir ve sistemin temelini oluşturur. Distal iğneleme akut ağrı tablolarında özellikle değerlidir; çünkü iğne ağrılı bölgeden uzakta olduğu için hasta seans sırasında ağrılı hareketi tekrar deneyebilir ve etkiyi bizzat gözlemleyebilir.
Klasik akupunktur seansında hasta uzanır, iğneler yerleştirilir, bir süre dinlenir, iğneler çekilir. Master Tung sisteminde ise seansın merkezinde dinamik test bulunur. İğneler yerleştirildikten sonra hasta ayağa kalkar, omzunu döndürür, beli üzerinde eğilir, eline yumruk yapar — yani ağrılı hareketi tekrar dener. Eğer iğneleme doğruysa hareket genişlemiş, ağrı azalmıştır. Yanıt yetersizse iğne çekilir, başka bir nokta denenir. Bu döngü seans sırasında 2-3 kez tekrarlanabilir; doğru kombinasyon bulununca hasta seansı belirgin iyileşmeyle terk eder.
Sistemin noktaları rastgele dağılmamıştır; vücut on iki anatomik bölgeye ayrılır ve her bölgede o bölgeye özgü nokta grupları yer alır. Bu bölümleme nokta seçimini hızlandırır ve klinik kararı kolaylaştırır.
Tung sistemi vücudu numaralanmış 12 bölgeye ayırır. Birden ona kadar sayılan bölgeler vücudun ekstremitelerine ve gövdesine, ardından gelen iki bölge ise saçlı deri ve kulak bölgesine aittir. Her bölge kendi içinde nokta grupları taşır ve bu gruplar belirli klinik tablolarda öncelikli kullanılır. Bu yapılandırma sistemi öğrenmeyi kolaylaştırır çünkü uygulayıcı klinik tablodan yola çıkarak doğrudan ilgili bölgeye odaklanabilir.
El sırtının üst yüzeyi ve parmaklar arası bölgesi. Ling Gu ve Da Bai gibi sistemin en güçlü noktaları bu bölgededir. Özellikle bel ağrısı, siyatik tutulumu, baş ağrısı ve nörolojik tablolarda başvurulan nokta grupları.
Bilekten dirseğe kadar olan ön kol bölgesi. Boyun ve sırt tutulumlarında, dirsek sorunlarında ve solunum tablolarında kullanılan nokta grupları yer alır. Si Hua noktaları bu bölgenin klinik favorilerindendir.
Dirsekten omuza uzanan üst kol bölgesi. Karşı taraf alt ekstremite ağrılarında (özellikle diz ve kalça) etkili noktalar burada bulunur. Sistem mantığı gereği bir bölgede karşı taraftaki eş bölgenin temsil edildiği kabul edilir.
Ayak sırtı ve parmak araları. Bel ağrısı, baş ağrısı ve gözle ilgili tablolar için bu bölge önemli rol oynar. Klinikte ele tamamlayıcı olarak kullanılan bir bölgedir.
Topuktan dize kadar olan arka ve yan baldır bölgesi. Karşı taraf üst ekstremite ağrılarında (omuz, dirsek) ve bel-sırt tutulumlarında belirgin etki gösteren nokta grupları yer alır. Huo Zhu sistemin bu bölgedeki dikkat çeken nokta grubudur.
Dizden kalçaya uzanan ön ve yan uyluk bölgesi. Boyun ve sırt gerilimleri için karşılıklı denge prensibi gereği bu bölgenin noktaları seçilir.
Kulağın çevresi ve mastoid bölge. Otonom modülasyon ve baş-boyun tabloları için bazı seans planlarında kullanılır. Sistem içinde görece daha az öne çıkan, ancak özel durumlarda değerli bir bölgedir.
Saç çizgisi boyunca özellikle önbölge ve tepe noktası çevresi. Sistem içinde bağımsız bir saçlı deri akupunkturu boyutu vardır. Migren, baş ağrısı ve nörolojik tablolarda kullanılır.
Alın, yanak, çene çevresi. Yüz felci, çene eklem disfonksiyonu ve duygu durumu modülasyonu için sınırlı kullanım.
Bu bölge klasik akupunkturda sıkça kullanılır ancak Master Tung sistemi distal mantık gereği çoğunlukla bu bölgede iğne kullanmaz. Belirli durumlarda Tung'un kendine özgü kanama noktaları için başvurulur.
Sistemde gövdenin ön yüzü görece daha az kullanılır; ancak bazı sindirim ve solunum tablolarında uyluk ile birlikte tamamlayıcı rol oynar. Onuncu bölge gibi distal mantık burada da geçerlidir.
Tung sisteminin orijinal harita dışı bazı özel uygulamaları bu bölgede toplanır. Klinikte daha deneyimli uygulayıcılar tarafından, belirli refrakter tablolarda kullanılır.
Klinik not: Sistemin pratik kullanımının yaklaşık yüzde sekseni birinci, ikinci, beşinci ve altıncı bölgeleri kapsar; yani el, ön kol, baldır ve uyluk. Bu yoğun kullanım sistemin neden hızlı öğrenilebilir olduğunun temel sebebidir; uygulayıcı dört bölgenin nokta gruplarına hâkim olduğunda kliniğin büyük kısmını yönetebilir.
Sistemin günlük pratikte en sık başvurulan nokta birleşimlerini bilmek, klinik hızlandırma açısından değerlidir. Aşağıda bu birleşimler endikasyonlarıyla birlikte sunulmuştur.
Sistemin en bilinen iki noktasıdır. Her ikisi de elin sırtında, başparmak ile işaret parmağı arasındaki bölgededir. Ling Gu sistemin "ana" bel noktasıdır; Da Bai onu tamamlar. Bu ikisi akut bel ağrısı, kronik bel tutulumu, siyatik tablosunda ilk seçenektir. Klinikte iğne yerleştirildikten sonra hasta ayağa kalkar, beli üzerinde sağa-sola döner; çoğu hastada hareket açıklığı 30 saniye içinde belirgin biçimde artar.
Ön kolun arka yüzünde, dirsekten bileğe doğru uzanan bir seri nokta. Si Hua, dört çiçek anlamına gelir; klasik kullanımı omuz ağrısı, omuz sıkışma sendromu, dirsek sorunları ve solunum tabloları içindir. Üst kuşaktaki kasları gevşeten ve omuz hareketini açan etkisi tipik klinik bulgudur.
Baldırın ön yüzünde, tibia kemiğinin yan kenarında yer alır. Boyun ağrısı, gerilim baş ağrısı, omuz arkası gerilimi tablosunda etkilidir. Adı "yangın kıvılcımı" anlamına gelir ve sistem klasik dilinde kalp-akciğer eksenine yönelik ima içerir. Klinik kullanımda hızlı boyun rotasyonu artışı ve baş ağrısında belirgin azalma sık görülen bulgulardır.
Topuk bölgesinde, Aşil tendonu çevresinde yerleşen iki nokta. Siyatik ağrısı, gluteal kas tutulumu ve baldır gerilimi için sıkça kullanılır. Ling Gu-Da Bai ile birlikte uygulandığında distal sinir tutulumunda dramatik yanıtlar bildirilir.
Baldırın iç yüzünde, tibia kemiğinin iç kenarında yer alır. Üst kuşak gerginlikleri, boyun-omuz tutulumları ve sırt ağrılarında kullanılan ana noktalardandır. Karşı taraf seçimi ve dinamik test sistemin diğer noktalarında olduğu gibi önemlidir.
Ayak sırtının üst kısmında, ikinci ve üçüncü metatars arasında yer alan noktalar. Göz ağrısı, kuru göz, yorgun görme ve baş ağrısının göz çevresindeki uzantılarında kullanılır. Modern dünyada uzun ekran maruziyeti olan hastalar için klinik açıdan dikkat çekici bir nokta grubu.
Klinik not: Yukarıdaki birleşimler sistemin günlük pratiğinin yaklaşık dörtte üçünü kapsar. Uygulayıcı bu altı grubu iyi öğrendiğinde kliniğin büyük kısmını yönetebilir. Sistem öğrenenler genellikle sırasıyla Ling Gu-Da Bai, Huo Zhu, Si Hua ile başlar; daha sonra diğer birleşimlere açılır.
Sistemin nokta seçimi rastgele değildir; üç ana prensibe dayanır. Bu prensipleri bilmek, sistemin hangi durumda neden işlediğini anlamayı sağlar.
Tung sisteminin temel düşüncesi şudur: vücudun her bir bölgesi bir başka bölgede temsil edilir. Üst kol alt kolu temsil eder, üst bacak alt bacağı temsil eder; aynı zamanda kollar bacakları, sağ tarafın bölgeleri sol tarafın bölgelerini temsil eder. Bu eş eşlik teorisi nokta seçiminin haritasını oluşturur. Bel ağrısı olan bir hastada bel noktasına değil, belin haritalandığı ele iğne yerleştirilir. Omuz ağrısı için karşı taraf bacağa ya da ön kola gidilir. Sistem bu eşliklerin birleşik bir ağ oluşturduğunu kabul eder ve klinik kararı buna göre kurar.
Distal iğneleme, ağrılı bölgenin uzağına iğne koyma stratejisidir. Eş eşlik teorisinin doğal uzantısıdır; ama klinik açıdan ek bir avantajı vardır. Ağrılı bölgeden uzakta iğne olduğu için hasta seans sırasında ağrılı hareketi rahatça tekrar deneyebilir. Bel iğnelemesinde hasta yatmak zorundadır; Tung sisteminde hasta ayağa kalkar, beli üzerinde sağa-sola döner, eğilir, kendini canlı yanıt mekanizması olarak kullanır. Bu yaklaşım klinik yanıtın değerlendirilmesini kolaylaştırır; ayrıca akut tablolarda ağrılı bölgeye dokunulmadığı için hasta için daha rahattır.
Klasik akupunktur seansında hasta uzanır ve iğneler bir süre yerinde bekletilir; sonuç sonradan değerlendirilir. Tung sisteminde ise seans bir test ortamıdır. İğne yerleştirildikten sonra hasta ağrılı hareketi yapar; örneğin boynunu döndürür, kolunu kaldırır, beli üzerinde eğilir, yürür. Yanıt iyiyse sistem doğru çalışmıştır; yanıt yetersizse uygulayıcı iğneyi çeker, başka nokta dener. Bu döngü 2-3 kez sürebilir. Bu yaklaşım seansı bir keşif sürecine dönüştürür ve uygulayıcının her seans sonrası objektif geri bildirim almasını sağlar. Sistem öğretilirken bu döngünün önemi sık vurgulanır; çünkü test yapmadan iğne yerleştirmek sistemin ruhuna aykırıdır.
Klinik öğreti: Üç prensip birlikte çalıştığında sistem kendine özgü gücünü gösterir. Eş eşlik teorisi nereye iğne konacağını, distal iğneleme hangi mantıkla konacağını, dinamik test ise konulanın işe yarayıp yaramadığını söyler. Bir uygulayıcı bu üçünü bilmeden Tung noktalarını kullanırsa, sadece nokta bilgisini kullanmış olur — sistemin asıl gücünden yararlanamaz.
Aşağıdaki endikasyonlar sistemin klinik gücünün öne çıktığı alanlardır; her birinin kanıt düzeyi farklıdır ve hasta seçimi bireyseldir.
Sistemin seansı klasik akupunktur seansından farklı bir akışta ilerler. Aşağıda standart bir uygulamanın akışı özetlenmiştir.
Hasta ile karşılaşmanın ilk dakikalarında ağrının yeri ve niteliği değil; ağrının hareketle ilişkisi sorgulanır. Hasta ayakta dururken ağrıyı tetikleyen hareketi yapar (öne eğilme, boyun rotasyonu, kol kaldırma). Hareket açıklığı ölçülür, ağrı yoğunluğu sayısal skala ile not edilir. Bu adım sonraki test döngülerinin karşılaştırma temeli olur.
Klinik tabloya en uygun ana nokta grubu belirlenir. Bel ağrısı için Ling Gu/Da Bai, boyun rotasyonu için Huo Zhu, omuz için Si Hua. Karşı taraf seçimi tipiktir; sağ taraf semptomu için sol nokta kullanılır. Cilt antiseptik solüsyonla temizlenir. Hasta oturarak veya rahat bir pozisyonda hazırlanır; yatış zorunlu değildir.
Seçilen noktalara iğneler hızlı bir hareketle yerleştirilir. Tung sisteminde iğneleme genellikle yüzeyel ya da orta derinliktedir; nokta sayısı az olduğu için sayma değil yerleşim kalitesi öne çıkar. Hasta iğnenin yerleşimini hafif bir baskı olarak hisseder; çoğu hasta için ağrılı bir uygulama değildir.
İğneler yerleştirildikten 1-2 dakika sonra hasta ayağa kalkar ve başlangıçta yaptığı ağrılı hareketi tekrar dener. Hareket açıklığı arttıysa, ağrı azaldıysa sistem doğru çalışmıştır. Yanıt kısmen iyi ise iğneler bırakılarak ek noktalar eklenebilir. Yanıt çok zayıfsa iğneler çekilir, başka bir nokta grubu denenir. Bu döngü 2-3 kez tekrarlanabilir.
Doğru yanıt alınınca iğneler 20-30 dakika yerinde tutulur. Bu süre boyunca hasta rahat bir pozisyonda dinlenir. Bazı uygulayıcılar bu süre boyunca hastaya hafif germe veya mobilizasyon önerir; bazıları sessiz dinlenmeyi tercih eder. Süre sonunda iğneler çekilir.
Hasta ayağa kalkar, ağrılı hareketi son kez yapar. Başlangıçtaki kayıtla karşılaştırılarak iyileşme objektif olarak değerlendirilir. Bol su tüketimi, hafif yürüyüş ve günlük aktiviteye yumuşak geçiş önerilir. Eğer kronik bir tablo söz konusuysa bir sonraki seans planlanır; akut bir tabloda hastaya 1-2 seans sonrası kontrol önerilir.
Master Tung sistemi distal iğneleme prensibi nedeniyle birçok hasta için iyi tolere edilir. Yine de bazı durumlar yöntemin kullanımını kısıtlar veya özel dikkat gerektirir.
Klinik not: Master Tung sistemi güvenli olarak kabul edilir; ciddi yan etkiler nadirdir. Sistemin güvenliği uygulayıcının anatomik bilgisine, hijyene tam uyumuna ve hasta seçimine doğrudan bağlıdır. Akupunktur uygulamalarında ortak güvenlik prensipleri Tung sisteminde de geçerlidir.
42 yaşında erkek, profesyonel sürücü. Üç haftadır akut bel ağrısı şikayetiyle başvuruyor. Ağrı sağ tarafta bel-kalça birleşim bölgesinde yoğun; öne eğilme, ayakta uzun durma ve uzun süreli araç sürmeyle artıyor. Steroid olmayan ağrı kesici kısa süreli rahatlama sağlıyor ancak ağrı geri dönüyor. Manyetik rezonans görüntülemede hafif disk bulguları var, ancak nörolojik defisit yok. Fizyoterapi yönlendirmesi paralel sürüyor.
Klinik muayenede hareket açıklığı belirgin kısıtlı: öne eğilme parmak uçları diz seviyesinde duruyor, sağ rotasyon ağrılı. Sağ paravertebral kaslarda belirgin gerilim. Düz bacak kaldırma testi sağda 45 derecede ağrı, ancak sinir gerilim testi negatif. Klinik tablo akut miyofasial komponenti baskın olan bel ağrısı; sistem distal iğneleme için uygun.
Hasta ayağa kaldırıldı, öne eğilme yapması istendi. Parmak uçları diz seviyesinde; ağrı sayısal skalada 7/10. Sağ rotasyon ağrılı ve kısıtlı. Bu değerler başlangıç referansı olarak kaydedildi.
Sol elin sırtında Ling Gu ve Da Bai noktalarına iki iğne yerleştirildi. Hasta 1-2 dakika sonra ayağa kaldırıldı, yeniden öne eğilmesi istendi. Bu kez parmak uçları ayak bileğine kadar indi; ağrı 7/10'dan 3/10'a düştü. Hareket açıklığı belirgin biçimde arttı.
Sağ rotasyonun hâlâ kısıtlı olduğu görüldü. Sol topuk bölgesinde Zheng Jin ve Zheng Zong noktalarına iki ek iğne yerleştirildi. Tekrar test edildi; rotasyon belirgin açıldı, ağrı 1/10'a indi. Toplam dört iğne ile dinamik test başarılı tamamlandı.
Hasta rahat bir sandalyede oturarak 25 dakika dinlendi. Bu süre boyunca hafif diyafragmatik nefes ve omuz gevşemesi uygulandı. İğneler çekildiğinde son hareket testi yapıldı; iyileşme korunmuştu.
Hasta her seansı belirgin iyileşmeyle bıraktı; ağrı seanslar arasında tamamen geri gelmedi. Üçüncü seansta ağrı çoğunlukla yok, sadece uzun araç sürdükten sonra hafif rahatsızlık var. Paralel fizyoterapi programı sürdürüldü; iş ergonomisi düzeltildi. Beşinci hafta sonunda Tung seansları idame programına dönüştürüldü.
Klasik Çin tıbbı akupunkturu ve modern akupunktur sistemlerinin bütüncül çerçevesi; Master Tung sisteminin daha geniş bağlamı.
TedaviBağımlılık desteği, anksiyete ve TSSB için kanıt temelli kulak akupunktur protokolü.
TedaviNörolojik tablolarda öne çıkan Japon kökenli saçlı deri akupunktur sistemi.
TedaviAynı tipte iğne kullanan ama farklı bir kavramsal çerçeveye dayanan miyofasial tetik nokta tedavisi.
Bu kaynaklar Master Tung akupunkturu konusunda klinisyenin bilimsel literatüre ve kavramsal çerçeveye derinleşmesi için seçilmiştir. Sistemin tarihsel birincil metinleri, klinik kanıt çalışmaları ve nörobiyoloji araştırmaları bir arada sunulmuştur. Klinik uygulama bireysel hasta değerlendirmesine ve güncel kılavuzlara dayanmalıdır.
Bu sayfa Master Tung akupunktur sisteminin kavramsal çerçevesini sağlık profesyonellerine ve eğitimli okuyucuya sunmak amacıyla hazırlanmıştır; klinik karar yerine geçmez. Sistem bir akupunktur okuludur; tanı koymak veya hayati hastalıkların temel tedavisi olarak kullanılamaz. Konvansiyonel tıbbi tanı, takip ve temel tedavi (ilaç, cerrahi, fizyoterapi) akupunktur tarafından değiştirilmez veya yerine geçmez; akupunktur multimodal protokolün tamamlayıcı bir bileşenidir. Her hasta için bireysel klinik değerlendirme ve bilgilendirilmiş onam şarttır.
Tüm hakları Dr. Yula®'ya aittir.
Sağlık profesyonelleri için Master Tung sisteminin tarihsel arka planı, üç temel prensibi, anahtar nokta grupları ve klinik uygulaması üzerine eğitim ve sertifikasyon programlarımız hakkında bilgi almak için iletişime geçin.
Eğitim duyurularına kayıt ol →